Als kind vond ik het verhaal van Ruth al één van de mooiste verhalen. Het liedje 'Waar gij henengaat, daar heen ga ik met u' over haar en haar keus heb ik vaak gezongen. Het feit dat zij, als iemand die niet bij Zijn volk hoorde, er toch deel van mocht worden, vond ik intrigerend en jaloers makend. Mijn hart zong ook altijd mee met dat liedje; ik had zo graag ook bij dat volk willen horen, ik wilde zo graag bij Hem horen.
Als kind kwam het verhaal tot leven als de meester of juf het vertelde in de klas, ik zag het helemaal voor me, ik hield van dat half uurtje Bijbel vertelling.
Inmiddels wat ouder, besef ik dat het verhaal niet zo sprookjesachtig was. Het was hard werken en hoewel je het boek Ruth zo uitleest, heeft het Ruth waarschijnlijk lang geduurd om te integreren in de gemeenschap. Twee vrouwen alleen waren kwetsbaar en hoe ze handelde met Boaz was gedurfd, maar vooral ook gehoorzaamheid. Maar God zag haar gehoorzaamheid, vertrouwen en haar keus, en Hij zegende dat.
Van de week hoorde ik voor het eerst het lied 'Ruth' van Stef Bos. Ik heb het heel stil zitten luisteren, helemaal onder de indruk. Later zag ik onderstaand filmpje ervan, zo mooi samen met het metropole orkest. Prachtig hoe Stef Bos het lied 'vertelt' en 'opbouwt'. Het is in het Zuid-Afrikaans, maar goed te volgen.
1 opmerking:
Práchtig!
Een reactie posten