Het gaat niet goed met Armando, hij raakt erg ondervoed. Elke avond bidt Armando, en dan vraagt hij aan zijn hemelse Vader of hij snel bij Hem mag komen, Hij heeft Raja immers ook al gehaald!?
In Manilla is de situatie echt vreselijk. Er is bijna niet meer aan eten te komen.
Twee dagen na Raja's begrafenis komt tante Christine langs. Met pijn in haar hart ziet ze het kindje van haar vriendin liggen. Ze onderzoekt hem. Ondervoeding, TBC is haar conclusie. O, kón ze hem maar helpen, ze ziet zijn verzwakte lichaampje, zijn uitgebluste ogen, en weet, ze kan hem niet helpen. Armando vertelt haar van Raja, en dan begrijpt ze de pijn en het verdriet in zijn ogen. Hij vertelt haar ook van zijn gebeden, dat hij bidt of hij naar God, mama en Raja mag komen. En deze keer verbiedt tante Christine het hem niet om daar om te bidden. Nee, ze zegt juist: 'Ik denk, Armando, dat je gebeden verhoord zullen worden, jongen....' Armando's ogen glanzen, maar Christine's hart doet pijn. 'Ik kom je morgen eten en medicijnen brengen, en ik heb ook nog kleren voor je. Vindt je dat goed?!', zegt Christine vriendelijk tegen het doodzieke kereltje. Hij knikt. Ze wil weggaan, maar Armando houdt haar handen vast. 'Zing nog eens voor me, tante Christine, van 'Er gaat door alle landen'...?', smeekt hij. Met trillende stem van emotie begint Christine zijn lievelingslied te zingen. Armando sluit zijn ogen. Ze voelt het smalle handje in de hare, haar hart breekt, haar stem stokt. Armando opent zijn ogen, en zegt zacht: 'Zing nu verder, tante Christine', ze zingt verder 'de hemel is Zijn vaderland...', een gelukkige glimlach komt op Armando's gezichtje bij die woorden. Als het uit is, gaat Christine naar oma. Maar voor ze weggaat, gaat ze nog even naar Armando. Ze geeft hem een kus en ze kijken elkaar aan. 'Tot morgen, Armando', zegt Christine zacht, terwijl ze op hem neerkijkt. 'Tot stráks, tante Christine!', zegt Armando. Na een laatste, peinzende blik op het kind geworpen te hebben, verlaat Christine de hut. 'Tot straks', die woorden had ze meer gehoord....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten