Duidelijkheid en nog 1 weekje...

Sinds van de week is er echt duidelijkheid; het kleine schooltje waar onze kinderen op zaten gaat dicht, ivm te weinig leerlingen. Dit schooljaar wordt nog afgemaakt, maar dan is het voorbij. (Lees hier meer ins en outs) Omdat het met Job voor de zomervakantie niet lekker ging op school, zit hij sinds na de zomervakantie al op een andere school; de reformatorische school hier op het dorp. Omdat we de bui van sluiting toen al zagen hangen, hebben we toen besloten om Sara ook meteen mee te doen naar die school. We vonden het heel spannend of dat een goede keuze zou zijn; ze zijn immers al wat ouder en geen reformatorisch klimaat gewend. Maar wat zijn we blij en dankbaar om nu na ruim 2 maanden te kunnen concluderen dat het een goede keus is geweest; Job en Sara hebben het er erg naar hun zin.   Vandaag neemt Loïs afscheid op school, we hadden haar op het schooltje gelaten omdat zij één van de belangrijke 4 jarigen was, die meetelde voor het wel of niet voorbestaan van de school. Maar nu zal zij ook per volgende week ook naar de reformatorische school gaan. En had ik het voor de vakantie heel moeilijk met het afscheid nemen van Job en Sara van het schooltje, met slapeloze nachten en tranen, nu betekent afscheid van Loïs vooral duidelijkheid en rust. We weten nu waar we aan toe zijn (het schooltje gaat dicht) geen heen en weer gerij meer tussen 2 (en soms 3 ivm oppaskinderen) scholen, en op 1 tijd eigenlijk aan 2 schoolhekken te moeten (willen) staan. We zijn nu al een pietsje ingeburgerd op de reformatorische school; Job en Sara hebben het naar hun zin, en dat geeft vertrouwen voor de stap met Loïs. Ik kijk erg uit naar de rust die we dan weer wat terug hopen te krijgen in ons dagelijkse ritme (en daardoor ook in ons/mijn hoofd), persoonlijk vond ik het emotioneel best zware weken (maanden...) en ik kijk dan ook uit naar de kerst; dan hoop ik dat er meer rust is en dat ze alle drie goed gesetteld zijn op de nieuwe school.   Maar goed, eerst ga ik volgende week nog op reis. Ook zoiets, ik heb die reis in januari gepland, toen had ik geen idéé dat bovenstaande op ons pad zou komen. Het is best lastig dat deze overgangsperiode nu precies valt in de tijd dat ik ook nog eens weg ga. Maar ja, dat gebeurt, en dan maak je de keuzes die op dat moment het beste voor iedereen lijken; en dat betekent daarom dat Loïs nog vóór de herfstvakantie naar de nieuwe school gaat (ipv na de herfstvakantie, zoals eerst de bedoeling was) zodat ze nog aan de nieuwe situatie kan wennen als ik thuis ben. Verder ben ik druk geweest met cadeautjes kopen voor Noemi en Jasmin, medicijnen regelen (malaria, hoogte ziekte...), en nog wat info verzamelen. Volgende week wil ik nog een 'denk aan'- lijstje maken voor Micha, want dingen als school/scouting-tijden onthouden, gymspullen meenemen, en dat soort dingen zijn niet zijn sterkste kant. Maar zo komt dat ook vast goed. En dan inpakken, en hopen dat ik niet boven de 20 kg kom. Volgende week om deze tijd sta ik op Schiphol te bibberen en vertrekt ons vliegtuig over een uur!   Zijn er nog lezers die ook een kind in Bolivia sponsoren maar niet mee gaan met de sponsortour? Ik heb een lijstje gemaakt van namen van sponsorkinderen en hun projectnummer erbij, met de naam van hun sponsor, zodat, als ik toevallig in dat project kom, ik later foto's uit kan wisselen van dat project met de sponsor, en eventueel een extra foto kan maken van het sponsorkind, en natuurlijk de hartelijke groeten over kan brengen. Als je dat leuk vindt, mag je me mailen op fam.jobse@tele2.nl