Er op uit; naar het Rijks en Speelklok

In 2014 kochten we er voor het eerst een, een museumjaarkaart, voor het hele gezin! We bezochten toen tijdens een dagje uit met (tante) Petra het Scheepvaartmuseum, en, in de zomervakantie het Gevangenismuseum, Hunebedmuseum en het Drents museum, toen we daar op vakantie waren.
Dit jaar gingen we met (tante) Petra en nog een oom een neefje naar het Zuiderzeemuseum en ja, nog een keer naar het Biesboschmuseum en we liepen door het Watersnoodmuseum. Het werd halverwege 2015 en ik moest kiezen of ik hem wilde verlengen. Ik twijfelde, want inmiddels was ik er achter gekomen dat manlief duidelijk geen cultuursnuivert is ;-) al vond hij het Zuiderzeemuseum wel heel leuk. Maar dat is tenminste ook veel buiten ;-)
Maar... ik vind het wel heel leuk, en er waren nog zoveel namen waar ik echt nog een graag heen wil... het Openluchtmuseum, Aviodrome, Nemo en het Joods museum, om er maar eens een paar te noemen...
Maar, met 4 kinderen in verschillende leeftijdsfasen en een man met een zeer beperkte voorkeur qua interesse wat musea betreft, vroeg ik me af of ik het komende jaar nog wel in een museum zou komen.
Totdat ik opeens een ingeving kreeg; Lief gaat toch al jaren met elk kind op mini-kampeer-vakantie in de zomervakantie, één op één? Dat ga ik ook doen, maar dan anders; het hele jaar door, samen met één kind naar een museum!
Ik was meteen enthousiast, en heb dus de museumkaarten nog een jaar verlengd.
Toch hoop ik dat we ook nog met z'n allen gaan hoor, zo'n Openluchtmuseum moet best lukken en Aviodrome ook lijkt me.

Job had het in groep 7 een keer over het Rijksmuseum gehad, en sindsdien zei hij al dat hij daar een keer wilde gaan kijken. Dat was er nog niet van gekomen, maar ik besloot dat dat het eerste zou zijn.
Dat besluit nemen ging nog wel, maar daarna kwam het; dat is helemaal in Amsterdam! Daar ben ik nog maar 1x geweest, en dat museum lag vlak bij het station. Het Rijks niet, dan moet je met de tram. Als provinciaaltje, ga ik nooit met de tram, en ik weet ook niet hoe dat werkt. Alleen de gedachte al maakte me zenuwachtig. (met de auto naar Amsterdam rijden vind ik ook niets. te onoverzichtelijk op allerlei vlakken zeg maar ;-)
Ik besloot op facebook om hulp te vragen; daar waren vast wel vrienden die in de stad woonden en die me uit konden leggen hoe dat nou werkte met zo'n tram. En ja hoor, ik werd een hoop wijzer.
Er diende zich ook nog een reisgenoot aan; iemand van het dorp die ook al jaren graag naar het Rijks wou. Ik overlegde met Job, en hij vond het goed dat die meneer ook mee ging.

Op de site van het Rijks had ik me verdiept in rondleidingen en wat er voor kinderen te zien/doen was, maar dat hoefde allemaal niet van Job. Hij wilde gewoon zelf rondkijken. (Ook prima, maar daardoor stonden we na 2 uur alweer buiten ;-)
Het was juist in die weken dat het straatje van Vermeer was ontdekt (de locatie), en dat schilderij wilden we toch echt bekijken. Ook de Nachtwacht is echt gaaf om zo voor te staan. Ik vond het zo zonde dat ze daar ooit zo'n stuk af hebben gesneden, omdat ie niet precies paste op de plek waar hij moest hangen! ;-)

Voor de reis naar het Rijks in november, had ik via marktplaats 4 van die trein-dagkaarten gekocht, waarmee je voor 15 euro ergens heen kan reizen op 1 dag. Ik had er dus nog eentje over. Afgelopen week dacht ik opeens aan die kaart, en toen ik er op keek zag ik tot m'n schrik dat hij al bijna verlopen was! Ik maakte dus meteen plannen met Sara om er die week nog op uit te gaan. Maar, waar naar toe?
Na een tijdje lezen en zoeken op de site van de museumjaarkaart waar er wat te doen is, kwamen we uit bij museum Speelklok in Utrecht.

En dat was een goed idee. We vertrokken om kwart voor 9, en hadden een overstap in Rotterdam. In de trein speelden we Uno en (een aangepaste versie van) galgje. (zo naar, zo'n poppetje aan een galgje tekenen ;-)
Ik was nog nooit op het station in Utrecht geweest, en daarom had ik een stukje plattegrond uitgeprint. Maar, van de site wist ik dat het maar 10 minuten lopen was ongeveer. We liepen nog een tijdje wat te dwalen, maar toen we een bordje zagen dat de goede kant op wees, kwam het toch nog goed. We deden eerst de kinderspeurtocht met orgelaapje Toon. Dat vond Sara erg leuk; bij de kassa kregen we een zgn Toonkaart, waarover dit werd geschreven op de site: 'Hiermee kunnen ze zelf het lievelingsliedje van aapje Toon componeren, programmeren, en spelen. Toon is negen keer te vinden op de begane grond van het museum. Elk aapje staat gelijk aan een aantal noten op de kaart die samen een melodie vormen. Knip in de Muziekfabriek alle ingekleurde noten uit en haal de Toonkaart door de plingplong.'
Ze wilde net zo lang zoeken tot we alle aapjes gezien hadden, ook al wisten we al om welk liedje het ging ;-) samen maakten we de kaart af, en speelde Sara het liedje af door de plingplong.
Ook het zaaltje waar kinderen zelf muziekinstrumenten kunnen bedienen en zien hoe dat werkt, was erg leuk.
's Middags, tijdens de kinderrondleiding, zagen we het konijntje uit de kool komen (kinderspeelgoed van vroeger) en werden verschillende soorten (straat)orgels gedemonstreerd. Oe, dat klinkt hard in een zaal! Het leuke van een rondleiding vind ik dat je allerlei wetenswaardigheden hoort en alles daardoor meer tot de verbeelding spreekt.
Sara vond de muziekspeeldoosjes zo leuk, en tot onze verrassing verkochten ze in de museumwinkel betaalbare exemplaren, in een leuk kartonnen doosje. Sara koos er eentje uit met een bekend wijsje.
Een leuke blijvende herinnering aan een mooi dagje uit samen!

Voor dit jaar weet ik het al; ik wil de museumkaart nóg een jaar verlengen ;-)