En inderdaad zagen we onderweg nog veel impala's, een aantal olifanten en giraffen. Heel mooi om die in hun leefgebied te zien.
We kwamen iets te laat aan, Afrikaanse tijd zeg maar ;-) We reden over een weggetje, en aan weerskanten stonden overal hutjes tussen de bomen, van klei en riet. We hoorden de trommels al in de verte, en van alle kanten kwamen er kinderen aanrennen van tussen de hutjes, echt zóveel kinderen!
We stapten uit, en werden verwelkomd, de fanfare (ja, een heuse fanfare met trommels en trompetten!!) ging voorop en daarachter liepen vrouwen te zwaaien met takken, en overal blije gezichten. Kinderen gaven je een hand, sommigen die veel durfden liepen zelfs hand in hand met je mee.
Ik had getwijfeld om Tillo het schaap mee te nemen, maar dacht dat het misschien onbeleefd was, dus helaaaas had ik hem in het hotel achter gelaten, balen want hij was zeker weten een hit geweest bij al die kinderen. Goed, vanaf nu; schaap in de tas ;-)
Binnen in de kerk werden we vooraan gezet; onder de waaiers, zodat we alles goed konden zien. De fanfare was ook mee naar binnen gekomen, ze waren bij het keyboard gaan staan en speelden samen dat het een lieve lust was.
Het was een béétje hard af en toe, maar vooral zo ontzettend mooi. Ik geniet er elke keer erg van om hen muziek te zien maken, het klinkt niet alleen ontzettend goed, maar ze zijn er echt heel goed in. Natuurlijk heel ritmisch ;-) maar ook fantastisch op elkaar ingespeeld en echt een feest om naar te kijken.
Het gebouwtje zat afgeladen vol met kinderen en wat volwassenen, en de kinderen die er niet bij konden keken door de ramen naar binnen. De pastor opende de dienst en er werd weer gezongen.
Tiemen kwam naar voren, hield een praatje en gebruikte daarbij weer zijn geweldige Bijbel kleurboek, waar eerst geen plaatjes en geen kleuren inzitten, en de kinderen wordt gevraagd om hem te helpen om het boek te vullen met plaatjes en kleuren. Ze tekenen een Bijbelverhaal en kleuren in de lucht, en blazen die dan naar het boek toe, en warempel...dan zitten er op eens (gekleurde) platen in het boek.
De reacties op dat trucje zijn steeds weer fantastisch om te zien, zelfs de volwassenen (én de pastor en de ouderlingen) doen lachend mee.
We zingen ook nog het lied 'Dit is de dag' in het engels, met beurtzang mannen/vrouwen en het opstaan/zitten zoals we geleerd hebben. Er wordt enthousiast mee gedaan en het klinkt prachtig.
Er volgt een preek van de pastor, ondertussen zitten de kinderen overal op schoot en tussen ons in. Er zijn 2 meisjes naast me komen zitten op de stoel, en een pakt m'n hand en voelt aan m'n huid. Na de dienst lopen we de kerk uit, en worden we naar het project gebouw gebracht, daar krijgen we iets te eten aan geboden; een gekookt ei, een pannenkoekje, een banaan en pinda's.
We kijken nog even rond en moeten dan weer terug naar de bus. We worden uitgeleide gedaan door de kinderen, we komen langs de kerk; alle deuren staan wijd open, de kerk is leeg, op de band na, die staat vol overgave een lied te spelen. Ik weet niet welk lied het was, maar het klinkt als een proclamatie en een zegen tegelijk.
In de bus verteld iemand dat deze gemeenschap leeft van de visvangst, in de Nijl. Probleem is dat de Nijl overbevist is, dus er er veel te weinig inkomsten zijn. Veel kinderen krijgen maar 1x per dag te eten.
Bij binnenkomst werd er gezongen; God is goed, altijd is Hij goed!
Dat raakte me, de mate van geloof is hier niet afhankelijk van de omstandigheden. God is altijd goed, dat je omstandigheden erbarmelijk zijn, doet daar niets aan af.
Ik las weleens: 'rijk zijn is geestelijk gezien een nadeel'.
Dat kwam vandaag heel dichtbij...
